gos

Par San Bas-cian e' trema la coda a e' can

Por febrero, busca le [sic] sombra el perro y el cochino el aguadero

Prin da l’an, frêt di cjan

Quan ets brums ban t'at Labedà, [/] Dat éres abàrcos at câ

Quan lo tsin dzarate la terra marque lo bë ten

Sem pulgas no mês de Julho o cão, vento norte e muito frio, é sinal de pouco pão

Si gritan os perros[,] agua a calderos

Si o perro canta[,] llueve a manta

Sol madrugueiro, métese o can no palleiro

Tresta cla fabrarôla ch'la n' manda e' can a l' ôra

Vaia frebeiro cos seus vinteoito, se tuvera máis catro non deixaba can nin ghato nin corghas ó carneiro nin orellas ó preghoneiro

Vaite febreiriño corto, cos teus días vinteoito, si tuveras namás catro, non deixarías can nin gato, nin orellas ó pegoreiro

Vaite febreiriño corto, vaite cos teus vinteoito, que se duraras máis catro non quedaba can nin gato, nin ripias ó palleiro nin ovellas ó pegoreiro

Vaite febreiriño, vaite cos teus días vinteoito, que se duraras máis catro, non quedaba can nin gato

Vaite febreiro cos teus vinteoito, que se duras/tes máis catro non queda can nin ghato. Deixa que aí vén meu irmán marso, que che ha de faser andar co pelexo debaixo do braso

Vaites frebeiro cos teus vinteoito, que se non fora marzo que che saca catro non deixabas can nin ghato

Ven aí o verao do san Martiño, que dura mientras o can avanta o porteliño

Vente febreiriño corto cos teus vinteoito, que se tes máis catro, non para can nin ghato