ParemioRomParemiologia romànica: refranys meteorològics i territori
Em Abril, abre a porta ao gado e deix’ó ir
Em Janeiro põe-te no outeiro; se vires verdejar, põe-te a chorar; se vires terrear, põe-te a cantar
Em Janeiro, assobe ò oiteiro: / Se vires verdejar, põe-te a chorar; / Se vires aterneguir, põe-te a rir
Em Janeiro, cada pinga mata seu grãeiro
En abril cuiros mil
En abril morre o ghato no cubil
En abril, se sopla o aire, trigo con abundancia pero, se sopla demasiado, nin palla nin grano
En Auens / baixen gèus e pugen vents / -e encara 'n vienn (d'auti) de mès pudents
En casa que no hi ha pa, de juliol hi fa fred
En es gener ses ovelles crien es véll, i en es juriol s'anyell
En febrero, si busca ra sombra o perro, no llenarás o granero
En fin d'Avril, en Mai, souvent la lune rousse [/] donne aux fleurs comme au sol vent, gelée et secousse
En gregal, | ni peix ni pardal
En maio inda a vella queima o tallo[,] e si non[,] o queima malo
En marzo / cada gota quita un cuarto
En Marzo nin rabo de gato mollado
En marzu muerre la flaca, la ougüecha, peru nun la vaca
En san Joán aínda a xiada leva o pan
En san Joán aínda a xiada leva o viño e non deixa o pan
En san Juan a chuvia tolle o viño e non dá pan; a mediados de maio, anque a aghua corra atrás do arado