Galician

Por san Lucas bota a parella, que estea a terra mollada, que estea seca

Por San Martiño, neve ó pino; por San Andrés, neve ós pés

Por san Simón morre a mosca e o moscón

Por san Simón[,] camiñar, sí; navegar, non

Por san Vicente andan as augas na súa corrente, quer xiada, quer quente

Por san Xudas xa o outono fixo das súas. E, se non inda as fixera, a novembro non chega

Por Santos neve nos altos

Por Santos neve nos campos

Por Santos, aínda hai campos verdes e xa hai montes brancos

Por Santos, neve nos cantos

Primeiro de agosto chuvioso, castaño vermoso

Que a Candeloria chore, que deixe de chorar, metá do inverno está por pasar

Ramos mollado, carro crebado; Ramos enxoito, nin moito nin pouco

Ramos mollados, Pascuas enxoitas: ano de viño, de pan e de froita

Roibéns ao mar, vellas a solar; roibéns ao monte, vellas á fonte; roibás ao Miño, vellas ao niño

Roibéns de sol levantado, tempo mollado

Roibéns de sol posto, é sinal de tempo enxoito

Roibéns ó mar, vellas ó sollar

Roibéns ó monte, bois á corte; roibéns ó mar, vellas a raxar; roibéns á ribeira, vellas á pateira

Roibéns ó sol nado: pegureiro, andarás mollado