ParemioRomParemiologia romànica: refranys meteorològics i territori
Quant che il nûl al va a soreli jevât, [/] mole il bo e va pal prât
Roibéns ó monte, bois á corte; roibéns ó mar, vellas a raxar; roibéns á ribeira, vellas á pateira
Ruivas no nascente, desapõe os bois e foge sempre
S'o trona do là d'Aosta [/] Pren i bo et va a sosta
San Joán claro ara máis có boi ó carro
Se chove antes do san Bartolomeo, o maínzo é teu; se chove despois, é dos bois
Se o arco da vella está para o poñente, ceiba os bois e vente; se está para o raiante, fala os bois para diante
Señales de agua todas marran; no hay más señal cierta que cuando sudan los cuernos a los bueyes
Serán ó monte, bois á corte; serán ó mar, bois a labrar
Si d'abril plou, | blat, ordi i sèu de bou
Si el buey se duerme, agua o nieve viene
Si es setembre sa terra banya, | sa baciva d'es bous és a muntanya
Si ronca en Xagón, fai el formientu y compón; y si ronca en Tenrero xuence los gües y vete pal ero
Si se arrastra en seco la boira por la sierra a Panillo, véndete los bueyes y cómprate trigo
Si viene abierto por Monsaraz, coge la yunta y vete [a] arar
Sol con viento poniente, coge los bueyes y vete
Sole è freddu marzulinu entrenu in corne buine
Sopra do cantaril? [/] Solta os bois e deita-te a dormir
Tà St. Andrèu que pòs estacar eth bueu
Tramuntana, corre bou!