ParemioRomParemiologia romànica: refranys meteorològics i territori
Quanno scura 'a muntagna, piglia 'a zappa e va' guadagna; quanno scura 'a marina, piglia 'o pignato e va' 'ncucina
Quannu careche alla marine, pigghie a pegnéte e vva' cucine (scappatinne nte la cucine) (ncamerine), quanne careche alla muntagne, pigghie la zappe e vva' ncambagne
Quant che il cuc al va in montagne [/] nol torne-jù se nol si bagne
Quant che il nûl al va a soreli a mont, [/] cjape il bo e va a disconz
Quant che lis vacjs a’ vègnin o a’ van in mont [/] un montanon ’l è pront
Roibéns ao mar, vellas a solar; roibéns ao monte, vellas á fonte; roibás ao Miño, vellas ao niño
Roibéns ó monte, bois á corte; roibéns ó mar, vellas a raxar; roibéns á ribeira, vellas á pateira
Ruxe la Ñera, vendaval ena corredera
San Bastian, la nêf al mont e al plan
San Bastian, va al mont e cjale il plan: se tu viodis pôc, spere assai; se tu viodis trop, spere pôc
Sant Andrea dalla barba bianca se trova la neve al monte la porta al piano, se la trova al piano la porta al monte
Sante Catarine, la nêf a la coline [/] e a San Bastian la nêf al mont e al plan
Scure la marine, mangje, bêf e sta in cusine; clare la montagne, bêf e va’ in campagne
Se ao vale a névoa baixar, [/] vai pr'ò mar. [/] Mas se p'los montes se atrasa, [/] fica em casa
Se il cîl al è saren e la mont e je scure, no sta fidati, che no tu sês sigure
Se in chest mês fumin lis monts dispès, segno d’un trist unviêr
Serán ó monte, bois á corte; serán ó mar, bois a labrar
Setiembre, queima de montes, ou secan os ríos ou leva as pontes
Si de tardi la vaca solmena'l cencerru, échai el fatu, pastor, y muda de xerru
Si es setembre sa terra banya, | sa baciva d'es bous és a muntanya