ParemioRomParemiologia romànica: refranys meteorològics i territori
Eth que tà Nadau hè ath tocon, [/] entà Pasca se cauhe eth talon
Fa ei cauld l'emprima jamna d'Uost, dat ei in ruch unviern
Faur fereacă şi desfereacă
Febbrére curte, pègge de tutte; se febbrère ne nsarríje curte faciarrije scelé lu uuíne nte li vutte
Febràro càldo, primavèra frèda
Febraro curto e amaro
Febreiro frebas da, / adiante o detrás, / el chas enseñará
Febreiro louco cos seus días vinteoito, quen ben llos contou, trinta lle encontrou, que se máis durara non quedaba cuña nin acha nin tella no tellado nin tizón no trafugueiro nin palla no palleiro
Febrero es embustero, también loco; [/] trae lluvia, frío y sol, de todo un poco
Febrero vale más que entre bravo y no falaguero
Festa do Natal no lar, da Páscoa na praça e do Espírito Santo, no campo
Fevereiro, fêvera de frio e não de linho
Fevrâr cence criure, març si viest di verdure
Fevrâr cjalt, viarte frede
Fevraro, curto e amaro
Fin a Nadâl il frêd nol fâs mâl, [/] di Nadâl in là il frêd s’in’ va
Fins a Nadal, | peücs no cal; | de Nadal enllà, | peücs no hi ha
Fins es deu de juny | no et llevis roba ni et descordis puny
Fred en abril, | no faltarà pa ni vi