Chuvia miúda, daguión barrunta
Chuvia miúda, daguión barrunta
Lengua o variedad
Traducción literal
Lluvia menuda, aquilón barrunta
Glosa
En esta región de Galicia, es frecuente llamar daguión al viento N. (Saralegui 1917: 150)
En La Guardia se llama frecuentemente daguión al viento norte. (Vázquez Saco, 2003: 496)
Categorización
Geolocalización
Localizaciones geográficas
Fuentes
| Autor | Título | Edición | En la fuente | ||
|---|---|---|---|---|---|
| VÁZQUEZ SACO, Francisco | Refraneiro galego e outros materiais de tradición oral [núm. 5 de Cadernos de Fraseoloxía Galega] |
Editorial: Xunta de Galicia / Consellería de Educación e Ordenación Universitaria / Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades Lugar de edición: Santiago de Compostela Fecha de publicación: 2003 |
Página: 496 Volumen: 5 |
||
| SARALEGUI Y MEDINA, Manuel de | Refranero español, náutico y meteorológico |
Editorial: Rieusset Lugar de edición: Barcelona Fecha de publicación: 1917 |
Página: 150 |
Refrán localizado en La Guardia [A Guarda], municipio de la provincia de Pontevedra. La forma daguión, seguramente de aguión, equivaldría al castellano aquilón, que es también el viento del norte (así aparece en varios diccionarios; entre ellos, el de Eladio Rodríguez o el de la RAG de 1913).