FERRO RUIBAL, Xesús - Refraneiro galego básico

Dixo o pastor a marzo: Mal trataches o meu gando; alá irás onde non volvas máis. E marzo respondeulle: Con tres días que me quedan e tres que me empreste meu irmán abril poreiche as túas ovellas a parir

En maio inda a vella quenta o saio

Inverno de xeadas, moito gran e pouca palla

Lúa con cerco, o baixo cheo; estrela no medio, o baixo seco

Lúa nova con treboada, trinta días mollada

Marzo marceador: de noite chove e de día fai sol

Marzo marzadas, vento, frío, sol e saraibadas

Marzo marzoso: pola mañán cara de porco, polo serán cara de verán

Néboa en Padrón, sinal de cerrazón

Neve en abril, cobras en marzo

Norte escuro, vendaval seguro

O vento soán trae a chuvia á man

Ós comezos de abril o cuco ten que vir; e, se non volveu, ou prendérono ou morreu

Roibéns ó mar, vellas ó sollar

Se a Candelaria chora[,] vai o inverno fóra; se ri, o inverno quere vir; mais cal chorar, cal rir, medio inverno está por vir

Sol con auga non vale nada

Sol con barbas, augas

Sol de inverno sae tarde e ponse cedo

Sol e auga, tempo de leite callado

Sol en nubes engarrado ten a chuvia ó seu lado