GARCÍA, Constantino / SANTAMARINA, Antón (directores) - ALGa = Atlas Lingüístico Galego. Volume IV. Léxico. Tempo atmosférico e cronolóxico

Con xaneiro xeadeiro, febreiro nevareiro, marzo sollarzo, abril mollado, maio pardo, san Juan claro valen máis que tus mulas y tu carro

Cuando chove, chove; cuando neva, neva; pero cuando chove, neva e face vento, face mal tempo

Cuando marzo maea o maio marcea

De riba de todo, de baixo de nada, líbrenos Dios de cabrafanada

Despois da Peregrina o inverno vénse encima / vén o inverno axiña

Dica san Martiño pan e viño e de san Martiño pa diante fame e frío

Dios nos aparte do polvo de maio e da lama de aghosto

Dixo o tolo: se queres auga[,] pídella ó aire frío de abaixo

Díxolle o pastor a marzo: «Marzo marcelo[,] ya non che teño medo». Díxolle marzo ó pastor: «Con dous días que me faltan i outros dous que me preste o meu hermano abril aún che hen facer cagar e xemir»

Do lodo de agosto e do polvo de abril, Dios nos libre dil

Do norte chove, as pedras move

Dura máis a mala veciña que a neve marcelina

Eí vén xaneiro co seu xiadeiro

El rubieis para Burón, sol a trompón; el rubieis para el Porto, auga no horto

En abril a vella queima o carril

En abril abre as portas e déixame ir

En abril augas mil e que todas quepan nun candil

En abril augas mil

En abril aughas mil e ronca o porco no cubil

En abril aughas mil, fai o que teñan que facer e vólvete ó cubil